Jak wybrać najlepszą dystrybucję Linuksa dla początkujących: 7 najlepszych propozycji

Przejście na Linuksa to prawdziwa jazda bez trzymanki, zwłaszcza jeśli od lat jesteś przyklejony do Windowsa lub macOS. Dostępnych jest mnóstwo dystrybucji i szczerze mówiąc, wybór takiej, która rzeczywiście ułatwi przejście, a nie tylko zwiększy frustrację, może być przytłaczający. Głównym wyzwaniem jest po prostu to, że to nowy system, z różnymi plikami, poleceniami i sposobami działania. Wybór odpowiedniej dystrybucji może jednak zdziałać cuda, zmieniając to, co wydaje się stromą krzywą uczenia się, w coś łatwego do opanowania, a nawet przyjemnego. Zasadniczo celem jest znalezienie dystrybucji, która jest na tyle przyjazna dla użytkownika, że ​​można zacząć bez wyrywania sobie włosów z głowy – a jednocześnie daje przestrzeń do nauki i rozwoju w Linuksie.

Jak rozwiązać typowe problemy związane z przejściem na Linuksa

Metoda 1: Upewnij się, że masz odpowiedniego instalatora i podstawowe ustawienia

Czasami całe doświadczenie z Linuksem może się nie udać już na samym początku. Jeśli instalator sprawia problemy lub sprzęt nie jest rozpoznawany, prawdopodobnie używasz obrazu lub dystrybucji, która nie jest w pełni kompatybilna z Twoim sprzętem. Na przykład, jeśli próbujesz zainstalować system na szczególnie nowym lub mało znanym laptopie, możesz potrzebować dystrybucji z lepszym wsparciem sprzętowym od razu po instalacji.

• Zacznij od pobrania najnowszego pliku ISO z oficjalnej strony dystrybucji – bez pośredników i podejrzanych plików do pobrania. W przypadku Ubuntu przejdź na stronę ubuntu.com i wybierz najnowszą wersję.
• Jeśli twój sprzęt jest wyjątkowo stary lub nietypowy, rozważ użycie dystrybucji takiej jak MX Linux lub Linux Mint, które słyną z łagodnego traktowania starszych systemów.
• Nagraj obraz ISO na pendrive za pomocą narzędzi takich jak Rufus lub BalenaEtcher – nie, to nie jest tak proste, jak kopiowanie plików. Potrzebujesz dysku bootowalnego, który nie będzie sprawiał Ci kłopotu z wyborem urządzenia startowego.
• Przed uruchomieniem sprawdź ustawienia BIOS/UEFI — wyłącz opcję Secure Boot, jeśli zostaniesz o to poproszony, i ustaw urządzenie USB jako główne urządzenie rozruchowe w menu Boot.

Metoda 2: Konfigurowanie sprzętu i sterowników po instalacji

Po zainstalowaniu Linuksa nadal mogą występować problemy. Nie każdy sprzęt jest obsługiwany od razu, zwłaszcza karty Wi-Fi i drukarki. Jeśli więc coś nie działa od razu, może być konieczna instalacja sterowników.

• Sprawdź szczegóły dotyczące sprzętu za pomocą poleceń takich jak lspcilub lsusbw terminalu — pokażą Ci one, co zostało wykryte, a co nie.
• W przypadku problemów z Wi-Fi czasami pomaga instalacja zastrzeżonych sterowników. W Ubuntu lub Mint przejdź do Ustawienia > Dodatkowe sterowniki — jeśli jest dostępny zalecany sterownik, wybierz go i kliknij Zastosuj.
• W przypadku kart graficznych NVIDIA lub AMD zainstaluj ich sterowniki z terminala, zamiast polegać na domyślnych sterownikach open source, zwłaszcza jeśli interesujesz się grami lub VR. Na przykład w przypadku kart NVIDIA uruchom:

 sudo apt install nvidia-driver-XXX 

(zastąp XXX najnowszą wersją sterownika zalecaną przez twój sprzęt).

Metoda 3: Instalowanie niezbędnych aplikacji i narzędzi, aby poczuć się jak w domu

Jedną z rzeczy, która zawsze podkrada się nowym użytkownikom Linuksa, jest konieczność zorientowania się, gdzie wszystko jest i jak zainstalować aplikacje, do których są przyzwyczajeni. Dystrybucje takie jak Ubuntu czy Mint oferują wbudowany sklep z aplikacjami – Ubuntu Software lub Software Manager – i zazwyczaj wystarcza to większości użytkowników. Ale jeśli chcesz mieć większą kontrolę lub potrzebujesz oprogramowania, którego nie ma w sklepie, wiersz poleceń jest kluczowy.

• Użyj go aptw dystrybucjach opartych na Debianie (takich jak Ubuntu lub Mint) lub dnf/ yumw dystrybucjach opartych na Fedorze, aby zainstalować wszystko, od przeglądarek po narzędzia programistyczne.
• Na przykład, aby zainstalować Chrome, może być konieczne pobranie pakietu.deb z Google i zainstalowanie go w terminalu za pomocą sudo apt install./google-chrome-stable_current_amd64.deb. Możesz też po prostu skorzystać ze sklepu z oprogramowaniem dla Chrome, Firefoksa lub VLC. To o wiele prostsze.
• Jeśli lubisz gry, zainstaluj Steam bezpośrednio z centrum oprogramowania lub przez terminal za pomocą sudo apt install steam. Wiele dystrybucji ma to już uwzględnione, ale warto to sprawdzić.

Jeszcze jedna wskazówka: nie zniechęcaj się, jeśli coś nie działa od razu. Czasami na jednej konfiguracji wszystko działa bez zarzutu, na innej pojawiają się dziwne błędy. Linux za każdym razem może być nieco inny. Ale z odrobiną cierpliwości i odrobiną rozwiązywania problemów, zaczynasz dostrzegać, jak elastyczny i potężny jest naprawdę. Szczerze mówiąc, sama zabawa i eksperymentowanie to część procesu.

Streszczenie

• Aby najłatwiej zacząć, wybierz dystrybucję przyjazną dla początkujących, np. Ubuntu, Linux Mint lub Zorin OS.
• Upewnij się, że używasz najnowszego pliku ISO i prawidłowo skonfiguruj BIOS, aby uniknąć problemów z instalacją.
• Po instalacji sprawdź obsługę sprzętu — zwłaszcza Wi-Fi i karty graficznej — i w razie potrzeby zainstaluj zastrzeżone sterowniki.
• Użyj centrów oprogramowania i wiersza poleceń, aby dodawać aplikacje i stale uaktualniać oprogramowanie.

Podsumowanie

Przyzwyczajenie się do Linuksa nie jest bułką z masłem, ale z odpowiednią dystrybucją i odrobiną cierpliwości jest zdecydowanie wykonalne. Czasami proces ten wymaga trochę prób i błędów, zwłaszcza gdy sprzęt nie współpracuje lub wszystko wydaje się obce. Ale kiedy już wszystko ogarniesz, to całkiem satysfakcjonujące jest mieć system, który jest bardziej konfigurowalny i, szczerze mówiąc, przyjemniejszy w obsłudze. Oby to pomogło niektórym osobom uniknąć frustracji i sprawiło, że przejście na nowy system stało się płynniejsze.

---

---