Jak wykonać czystą instalację systemu Windows 11 25H2

Przygotowujesz się do czystej instalacji systemu Windows 11 25H2? Tak, to nie jest tak proste, jak kliknięcie „Dalej” kilka razy. Jeśli kiedykolwiek próbowałeś zainstalować nowy system operacyjny z dysku USB, wiesz, że może to być dość stresujące – zwłaszcza gdy ustawienia BIOS/UEFI odmawiają współpracy lub linki do pobierania są nieco podejrzane. Ale po rozwiązaniu problemu, masz do czynienia z całkiem czystą kartą, potencjalnie naprawiając irytujące błędy, zwiększając wydajność i usuwając stare śmieci, które gromadziły się od miesięcy. A ponieważ cykl wsparcia i aktualizacji Microsoftu jest nieco dziwaczny, wiedza o tym, co dokładnie zrobić, sprawia, że ​​proces ten jest mniej bolesny.

Ten poradnik przeprowadzi Cię przez proces tworzenia bootowalnego dysku USB, pobierania najnowszego obrazu ISO (co może być dość trudne przed oficjalną premierą), dostosowywania ustawień UEFI, aby komputer uruchamiał się z USB, a na koniec uruchomienia instalacji. Zapnij pasy – to proces składający się z kilku kroków, ale jest całkowicie wykonalny, jeśli będziesz postępować zgodnie z instrukcjami. Pamiętaj tylko, że czysta instalacja usunie wszystkie dane, więc najpierw utwórz kopię zapasową ważnych danych. W ten sposób po zakończeniu instalacji będziesz korzystać z nowej kopii systemu Windows 11 25H2 i nie pozostawisz za sobą mnóstwa starych problemów.

Jak naprawić problemy z nową instalacją systemu Windows 11 25H2

Metoda 1: Pobierz plik ISO z witryny Insider lub oficjalnej strony firmy Microsoft

Jeśli jeszcze nie jesteś na tej ścieżce Insider, nie martw się – Microsoft w końcu udostępni plik ISO na swojej stronie pobierania. Do tego czasu zapisanie się do programu Windows Insider Program w Ustawieniach > Windows Update > Windows Insider Program może zapewnić Ci wczesny dostęp, zwłaszcza jeśli chcesz mieć wersję 25H2, zanim zostanie ona wydana. Na stronie Insider ( tutaj ) wybierz „Kanał wersji zapoznawczej”, wybierz odpowiednią edycję i język, a następnie pobierz plik ISO. Po oficjalnym udostępnieniu przejdź na stronę pobierania Microsoftu, aby pobrać czystą, stabilną wersję.

Wskazówka: w przypadku wczesnych pobrań oficjalny link może nadal przekierowywać do kompilacji Insider lub udostępniać obrazy podglądowe.Śledź informacje o wydaniu, ponieważ czasami trafiają się kompilacje z błędami lub brakującymi funkcjami, więc cierpliwość jest kluczowa.

Metoda 2: Utwórz bootowalny dysk USB za pomocą Rufusa — bo czemu nie?

Rufus to praktycznie złoty standard w tworzeniu dysków rozruchowych. Nie wiem dlaczego, ale po prostu działa. Pobierz go z ich strony. Po uruchomieniu wybierz dysk USB (zalecane co najmniej 8 GB), kliknij przycisk „Wybierz ” i wyszukaj obraz ISO. W sekcji „Schemat partycji” zmień go na GPT i ustaw system docelowy na UEFI (bez CSM). To kluczowe – większość nowoczesnych komputerów preferuje UEFI, a jeśli zdecydujesz się na starszy BIOS, instalator może odmówić uruchomienia.

Chociaż Rufus ma predefiniowane opcje dla systemu Windows 11, sprawdź je dokładnie – takie jak włączenie opcji „Szybki format” i „Utwórz rozszerzone pliki etykiet i ikon”.A jeśli oprogramowanie układowe płyty głównej jest nieco kapryśne – na przykład wymaga wyłączenia funkcji Bezpieczny rozruch lub włączenia modułu TPM 2.0 – może być konieczne dostosowanie tych opcji w Ustawieniach > Aktualizacja i zabezpieczenia > Odzyskiwanie > Zaawansowane uruchamianie > Ustawienia oprogramowania układowego UEFI. Zazwyczaj jest to sposób na upewnienie się, że komputer może uruchomić instalator z USB.

Metoda 3: Uruchom z USB i zainstaluj

Ta część jest zawsze trochę dziwna, ponieważ każdy producent płyt głównych ma swój własny sposób na to. Zazwyczaj należy uruchomić ponownie komputer i nacisnąć Dellub, F12aby przejść do menu rozruchowego. W niektórych płytach głównych należy przejść do Ustawienia > Rozruch > Priorytet rozruchu i przenieść USB na górę. Nie zapomnij – jeśli Twój komputer nie wyświetla USB jako opcji, prawdopodobnie musisz włączyć Bezpieczny rozruch lub wyłączyć Szybki rozruch w BIOS-ie. Czasami zmiana ustawień UEFI (wyłączenie CSM, jeśli używasz GPT) może wiele zmienić.

Po uruchomieniu komputera z USB powinien rozpocząć się instalator systemu Windows. Jeśli tak się nie stanie, sprawdź trzykrotnie kolejność rozruchu lub sprawdź, czy BIOS ma osobną opcję „Rozruch z USB”.Możesz również spróbować tymczasowo wyłączyć funkcję szybkiego rozruchu lub bezpiecznego rozruchu, zwłaszcza jeśli ekran instalatora tylko miga, a następnie przechodzi do systemu Windows. Ech – dlaczego oprogramowanie układowe musi być takie dziwne?

Finał: Kontynuuj instalację

Postępuj zgodnie z instrukcjami – wybierz język, zaakceptuj warunki, wybierz instalację niestandardową, usuń wszystkie partycje na dysku (to naprawdę wyczyści cały dysk), a następnie wybierz nieprzydzielone miejsce do instalacji. Sprawdź tylko dwukrotnie nazwę i rozmiar dysku. W niektórych konfiguracjach „Dysk 0 Nieprzydzielone miejsce” to właściwy wybór. Po kliknięciu Dalej usiądź wygodnie – może to chwilę potrwać, w zależności od sprzętu. Po zakończeniu instalacji przygotuj się na standardowy kreator instalacji systemu Windows: region, klawiatura, dane konta, kod PIN, ustawienia prywatności i cała reszta. Nie jest to zbyt przyjemne, ale konieczne.

Pamiętaj, że ten proces usunie wszystko, więc jeśli są rzeczy, na których Ci zależy, lepiej najpierw zrób kopię zapasową. Cały proces trwa zazwyczaj około 30–60 minut, ale niektóre konfiguracje zajmują więcej czasu, jeśli robisz aktualizacje lub instalujesz sterowniki.